Εκ βαθέων αποχαιρετιστήρια συνέντευξη του π. Φίλιππου Δημητρέλλου στην Ξ. Αγρέλλη «Οι άνθρωποι της Κω να ευγνωμονούν τον Θεό που έχουν τέτοιο Δεσπότη»

10
8408
Ψαλίδι / Άγ. Γαβριήλ / Εξοχή, Κως
π. Φίλιππε πότε χειροτονήθηκες Διάκονος και Ιερέας;
-Διάκονος χειροτονήθηκα στην Αθήνα τον Ιούνιο του 1995 από τον μακαριστό Αιμιλιανό και Ιερέας, κατόπιν εντολής του ιδίου, τον Νοέμβριο του 1996 στην Αθήνα από τον μακαριστό Ελευθέριο Νύσσης.
Πότε ήρθες στη Ζυά;
-Στην ενορία της Ζυάς ήρθα τους 6 τελευταίους μήνες της Διακονίας μου, δηλαδή ως Διάκος, με είχε διορίσει ο Αιμιλιανός εδώ, ασχέτως που δεν υπήρχε Ιερέας, έχω και αυτή την παγκόσμια πρωτοτυπία για τα εκκλησιαστικά δεδομένα, αλλά όλα καλά, όλα εκ Θεού γίνονται για κάποιο λόγο. Στη συνέχεια διακόνησα σ’ αυτή την ενορία ως Ιερέας για είκοσι χρόνια.
Ποιες είναι η σπουδές σου;
-Σπούδασα Θεολογία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών από όπου έλαβα το πτυχίο μου.
Ξέρω ότι ασχολείσαι και με την συγγραφή. Πόσα βιβλία έχεις γράψει;
-Έχω γράψει και εκδώσει τέσσαρα βιβλία που είναι Ποιητικές Συλλογές, ένα Κοινονικοθρησκευτικής οικοδομής βιβλίο, που κάναμε την παρουσίαση το Καλοκαίρι εδώ μαζί, την «Διακονία των Διεστώτων» και ένα δεύτερο που αυτή τη στιγμή είναι στο τυπογραφείο προς έκδοση και έχει τίτλο «Όλβιος Έρως». Όπως είπες, καλή μου Ξανθίππη, «ασχολούμαι» με την συγγραφή χωρίς φυσικά αυτό να με κάνει συγγραφέα. Δέχτηκα να σου αναφέρω τι έχω γράψει, με την αίσθηση ότι συγγραφικά δεν έχω κάνει τίποτα σπουδαίο και φυσικά η ανθρωπότητα δεν θα έχει να θυμάται κάτι σημαντικό από μένα. Αν πίστευα το αντίθετο αυτό θα απέκρυβε στο βάθος της ψυχής μου έπαρση και εγωισμό.
Απ’ ότι ξέρω ασχολείσαι με την ζωγραφική, το ψηφιδωτό και με άλλες καλλιτεχνικές δραστηριότητες, θες να μας πεις δυο λόγια;
-Φυσικά και θα πω. Βρισκόμαστε σε μια εποχή που οι ψυχικές ισορροπίες είναι αμφίρροπες και τα παράλογα γίνονται υπέρλογα. Πολλοί άνθρωποι του πνεύματος και της τέχνης κινούνται σ’ ένα χώρο μιας άρρυθμης ισορροπίας και συλλειτουργούν ακόμη και στην καλλιτεχνική τους αναζήτηση σε μια σφαιρική αντίληψη όχι συμβιβαζόμενη, αλλά από βαθύτερη ανάγκη επικοινωνίας. Όπως εγώ, αλλά και όλοι οι καλλιτέχνες θέλω να πιστεύω, θέλουμε ένα κόσμο εύρυθμο, ανυποδούλωτο, με εσωτερική ελευθερία και ειρήνη στην ψυχή, άμωμο, με βιωματική έκφραση, με ευθύνη. Ένα κόσμο που ο παλμός του να έχει τρυφερότητα, έγνοια για τον άνθρωπο και ανόθευτη αλήθεια. Αυτή την ανόθευτη αλήθεια θέλησα να προσφέρω και ‘γω, με όποια καλλιτεχνική δραστηριότητα καταπιάστηκα ερχόμενος στην ενορία της Ζυάς. Λέω στην ενορία της Ζυάς διότι εδώ είχα άπλετο χρόνο, καθότι η ενορία είναι μικρή και δεν είχε ιδιαιτέρες λειτουργικές ανάγκες και έτσι, με εκλογικευμένη και στρατευμένη βούληση εκμεταλλεύτηκα τη συγκυρία και άρχισα να δημιουργώ. Ως Ιερέας μέσα στο χώρο της εκκλησίας και του άμβωνος, έγινα και μέλος μια στρατευόμενης κοινωνικής εκκλησίας στην οποία – τον αναλογιών τηρουμένων – τελούσα την θεία λειτουργία με τον εικαστικό-πνευματικό χρωστήρα και γινόμουν κοινωνός των ευαισθησιών και της ανθρωπιάς. Εδώ θα ήθελα να τονίσω ότι η εσωτερική μου επιθυμία να δημιουργήσω δεν θα ήταν αρκετή, αν δεν βρισκόντουσαν κάποιοι άνθρωποι να με παροτρύνουν να γραφτώ στις σχολές και στα προγράμματα που κατά καιρό έβγαζε το Επαρχείο και γι’ αυτό τους ευγνωμονώ.

Τι αισθήματα έχεις για το ποίμνιο που διακόνησες;

-Νιώθω αγάπη για τους ανθρώπους εδώ και τα συναισθήματά μου είναι χαρμόλυπα. Χαρά που με αξίωσε ο Θεός να έρθω να υπηρετήσω εδώ σ’ αυτή τη γραφική ενορία και να περάσω τα καλλίτερά μου χρόνια με τους κατοίκους της ενορίας μου. Να δεθώ μαζί τους. Να μοιραστώ τις λύπες και τις χαρές τους, τις όμορφες και τις άσχημες στιγμές, που κι αυτές με το πέρασμα του χρόνου γίναν όμορφες και λύπη που αφήνω πίσω μου ανθρώπους που πραγματικά με αγάπησαν, με σεβάστηκαν και ένοιωσα στον τελευταίο αποχαιρετισμό το ριζοβόλημα της θλίψης βαθιά στην ψυχή τους. Τους ζητώ ταπεινά συγχώρεση και η Παναγιά, που με αγάπη την υπηρετούν, να τους προστατεύει και να δώσει χαρά στην ψυχή τους.

Ποια η συνεργασία με τους υπολοίπους κληρικούς και τον Δεσπότη και πόσο ικανοποιητική ήταν;

-Η συνεργασία μου με τους κληρικούς της Μητροπόλεώς μας ήταν άψογη. Τους θεωρούσα και τους θεωρώ αδέλφια μου, οικογένειά μου. Στα πρόσωπά τους αντίκρυσα την απλότητα και την προσφορά προς τους συνανθρώπους μας και πραγματικά θα μου λείψει η παρουσία τους. Τους θυμάμαι όλους με αγάπη και πάντα στην Πρόθεση τους μνημονεύω πριν απ’ όλους. Για τον Επίσκοπό μας, τον καλό μας Δεσπότη τι να πω; Δεν είμαι άξιος εγώ να μιλήσω γι’ αυτόν, αλλά θα το τολμήσω, διότι μου δίνει το δικαίωμα η γεμάτη αγάπη ψυχή του. Πολλοί με ρωτούσαν αν ο Δεσπότης μας είναι καλός ή κακός και τι γνώμη είχα εγώ. Θέλω να πω σ’ όλους αυτούς που έχουν τέτοια ερωτήματα στο μυαλό τους, πως ο Επίσκοπός μας, ο Ναθαναήλ, δεν είναι ούτε καλός, ούτε κακός. Αν κάποιος πιστεύει πως είναι ένα από τα δύο, σίγουρα ζει σε άλλον πλανήτη και δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Η πραγματικότητα είναι ότι καλός είναι μόνο ο Θεός. Κακός είναι μόνο ο Διάβολος. Ο Δεσπότης μας δεν είναι ούτε Θεός, ούτε Διάβολος, είναι άνθρωπος! Και ως άνθρωπος έχει να αναλάβει να διαποιμάνει την Μητρόπολη και να υπερασπίζεται τα συμφέροντα της εκκλησίας και να οδηγεί τις ψυχές στην αγκαλιά του Χριστού μας. Τώρα, αν κάποιος τον προσεγγίσει και ικανοποιήσει το αίτημά του, θα πει: «ο Δεσπότης μας είναι καλός». Αν κάποιος του ζητήσει κάτι και ο Δεσπότης μας με την πνευματική του ωριμότητα κρίνει ότι αυτό δεν είναι προς το συμφέρον του, τότε θα πει: «ο Δεσπότης μας είναι κακός». Άρα, κρίνουμε κάποιον ανάλογα με τα συμφέροντά μας. Αυτό δείχνει πνευματική ανωριμότητα και δεν συνάδει με τη λογική. Η προσωπική μου άποψη για τον Επίσκοπό μας είναι αντικειμενική και όχι υποκειμενική. Αντικειμενικά λέω ότι οι κάτοικοι της Κω πρέπει να ευγνωμονούν το Θεό που τους έστειλε ένα τέτοιο Δεσπότη. Όταν ήρθε να αναλάβει την Μητρόπολη και να εργαστεί πνευματικά σ’ αυτή, δεν ήρθε με την έπαρση της εξουσίας και του αυταρχισμού, αλλά ταπεινά, λέγοντας «είμαι ο πατήρ Ναθαναήλ». Αυτή η δήλωση δεν ήταν αδυναμία Επισκοπικής διαχείρισης, αλλά σφραγίδα αγάπης και προσφοράς και απαύγασμα της σπάνια ψυχής του. Ναι, ο Επίσκοπος Ναθαναήλ έχει ψυχή μικρού παιδιού! Έχει αυτά τα χαρακτηριστικά που τον καταξιώνουν και τον κάνουν εφάμιλλο των μεγάλων Πατέρων της εκκλησίας μας. Εργατικός και αφιλοχρήματος. Στο μυαλό του είναι άγνωστη η λέξη τιμωρία, κάτι που πολύ εύκολα μπορεί να το κάνει, αντί αυτού παρατάσσει τα χέρια του και σε αγκαλιάζει ως στοργικός πατέρας και σου ζητάει πρώτος συγχώρεση! Πολλοί θα βρεθούν, με ευκολία και ελαφριά τη καρδία, να τον κατηγορήσουν. Άλλοι να τον επαινέσουν και άλλοι να είναι αδιάφοροι για την ύπαρξή του. Όπως και νάχει, όλα προς το συμφέρον του είναι διότι ο καθένας βλέπει στον άλλον αυτό που πραγματικά έχει αυτός στην ψυχή του. Και τον Χριστό τον κατηγορήσανε, αλλά στο τέλος μόνο ο Χριστός αναστήθηκε και όχι οι κατήγοροί Του. Πρέπει να καταλάβουν οι άνθρωποι εδώ, αλλά και όλοι οι Ιερείς, ότι έχουν τον καλλίτερο Δεσπότη, ένα διαμάντι που έχει βγάλει η εκκλησία μας τα τελευταία χρόνια και να τον περιβάλλουν με την αγάπη τους και να τον στηρίζουν. Εγώ θεωρώ ευλογημένο τον εαυτό μου που τον γνώρισα και συνεργάστηκα μαζί του. Του ωφείλω μεγάλη ευγνωμοσύνη για την αγάπη που μου έδειξε, αλλά και την βοήθειά του ώστε να πάω κοντά στο σπίτι μου και στην οικογένειά μου. Τον ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου. Τον αγαπώ σαν πραγματικό μου αδελφό και πάντα θα τον έχω στις προσευχές μου.

 

Η Παναγία της Ζυάς σαν παλαιά εκκλησιά της ιστορικής Μονής των Σπονδών έγραψε στην μνήμη σου;

-Όχι μόνο έγραψε, αλλά αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα που έχουν συμβεί στη ζωή μου. Είναι ένα κομμάτι από τον εαυτό μου που θα το κουβαλάω σ’ ολόκληρη την επίγεια ζωή μου. Ως Ναός, έχει κάτι το ανεπανάληπτο που μαγνητίζει τους προσκυνητές και τους επισκέπτες. Κατανυκτικότατος με βαθιά πνευματική, ιστορική και αρχαιολογική αξία. Εδώ μέσα μύριζε Θεό που έκανε την ψυχή μου να λυγίζει κάθε φορά που ξεκίναγα τη θεία Λειτουργία. Δε νομίζω να το βρω εκεί που θα πάω, δεν εννοώ το Θεό, αλλά αυτή την κατάνυξη, που παρεμπιπτόντως υπήρχε και σ’ όλα τα εξωκκλήσια της ενορίας μου. Θεωρώ ευλογημένη αυτή την ενορία, αλλά είναι λυπηρό που οι κάτοικοι μειώνονται και δεν έχει διαθέσιμους ανθρώπους να την στηρίξουν και να προβάλλουν την σπάνια ομορφιά της. Αυτή η ομορφιά του τόπου και του ναού θα μου λείψουν πραγματικά

Τι θα έλεγες σαν αποχαιρετισμό αγάπης και ευλογία στο ποίμνιο που μόλις άφησες;

-Να μην στεναχωριούνται. Δεν τους εγκατέλειψα. Απλά θα μεταβώ σ’ άλλον τόπο να συνεχίσω να υπηρετώ τω Θεώ. Εγκαταλείπονται οι άνθρωποι όταν πάψουμε να τους σκεπτόμαστε. Δεν παίζει ρόλο ο τόπος, ούτε η απόσταση, αλλά ο τρόπος που θυμάσαι κάποιον και τον αισθάνεσαι κοντά σου και γω θα τους έχω πάντα στη μνήμη μου και στις προσευχές μου. Θα ήθελα να τους πω να έχουν αγάπη μεταξύ τους. να αλληλοσυγχωρούνται. Να διώξουν μακριά τον εγωισμό για να μπορούν να χαρούν αυτή την ομορφιά του τόπου τους και της ζωής που δυστυχώς είναι πολύ σύντομη. Όλα τα υλικά αγαθά είναι ανούσια, αν λείπει η ψυχική χαρά. Αυτή να επιδιώξουν και σ’ αυτό θα τους βοηθήσει η Παναγία μας, που με την χάρη της σκεπάζει την ενορία μας.

Οι λόγοι είναι οικογενειακοί, οι άλλοι που σε ανάγκασαν μετά απο τόσα χρόνια να φύγεις πίσω στην ιδιαίτερη πατρίδα σου;

-Είναι πρωτίστως οικογενειακοί. Έμεινα πολλά χρόνια εδώ χωρίς την οικογένειά μου και αυτό ήταν πολύ δύσκολο. Αναγκαζόμουν να κάνω πολλές ώρες ταξίδι και αυτό δεν ήταν και τόσο εύκολο. Με κούρασε. Με κούρασε και η μοναξιά, που έγινε πιο έντονη τώρα που μεγάλωσα. Από τη μια αισθανόμουν ευλογημένος που υπηρετούσα σ’ αυτή την όμορφη ενορία και είχα τον ελεύθερο χρόνο να ασχοληθώ με ό,τι τέλος πάντων ασχολήθηκα και από την άλλη αισθανόμουν ενοχές που μεγάλωνε το παιδί μου μακριά από μένα. Τώρα θα μου πεις γιατί δεν έφευγες νωρίτερα, δεν ήταν τόσο εύκολο η μετακίνησή μου από εκκλησιαστικής πλευράς. Το προσπάθησα μια φορά το 2002 αλλά χωρίς επιτυχία, διότι ο τότε εκεί Επίσκοπος δεν ήθελε Ιερείς. Τα τελευταία τρία χρόνια είχα έντονη την επιθυμία να ξαναπροσπαθήσω και τελικά με την βοήθεια του Θεού τα κατάφερα και φυσικά σε όλη αυτή την προσπάθεια στάθηκε στο πλευρό μου ο Επίσκοπός μας εδώ, που πραγματικά με την παρέμβασή του πραγματοποιήθηκε η επιθυμία μου και τον ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου.

Ποιο το καινούργιο σου ποίμνιο η ενορία και η εκκλησιά σου;

-Η ενορία είναι κοντά στο σπίτι μου στο Κιάτο Κορινθίας και ο Ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Παντελεήμων. Είναι διαφορετικά τα μεγέθη και μη συγκρίσιμα. Εδώ δυστυχώς η ενορία δεν είχε κόσμο, λειτουργούσα με 7 και 10 ανθρώπους και σχεδόν τα πάντα περνούσαν από τα χέρια μου, δεν είχα βοήθεια. Εκεί είναι πολύ μεγάλη η ενορία, γεμίζει ο ναός με κόσμο, σε κάθε λειτουργία έχω από 200 έως 300 άτομα και υπάρχει φοβερή οργάνωση σε όλα.

Ποιες οι εντυπώσεις σου στην νέα σου συνεργασία, στην νέα σου ενορία; Μπορώ να πω ότι με δέχτηκαν με πολύ ενθουσιασμό και αγάπη. Υπήρξε καθολική αποδοχή από τους ενορίτες και περιμένουν πως και πώς να πάω κοντά τους και να αναλάβω τα λειτουργικά μου καθήκοντα. Πίστη να έχουμε και όλα καλά θα πάνε.

Σ’ ευχαριστώ να’ σαι πάντα καλά, ό,τι και αν κάνεις, όπου και να’ σαι, ό,τι και αν συναντάς, σε παρακαλώ να προσεύχεσαι για εμάς εδώ.

Και ‘γω σ’ ευχαριστώ Ξανθίππη μου και για το ενδιαφέρον σου όλα αυτά τα χρόνια και τα καλά λόγια που έλεγες για ‘μένα. Για το ότι στέκεσαι δίπλα στους Ιερείς και τον Δεσπότη μας και πάντα έχεις ένα καλό λόγο να πεις. Πάντα προσευχόμουν και θα προσεύχομαι για όλους εσάς που γνώρισα σ’ αυτόν τον ευλογημένο τόπο. Δεν θα σας ξεχάσω ποτέ και με την πρώτη ευκαιρία θα σας ξαναρθώ

10 ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΚΑΙ ΣΕ ΜΕΝΑ ΘΑ ΛΕΙΨΟΥΝ ΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΠΟΥ ΕΔΙΝΕ ΣΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΣΕ ΕΜΕΝΑ. ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΟΤΑΝ ΒΡΕΘΟΥΜΕ ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΖΩΗΣ Η ΣΕ ΔΡΟΜΟΥΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ. ΘΑ ΜΑΣ ΛΕΙΨΕΙ Η ΦΙΛΟΞΕΝΗ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΟΥ ΝΑ ΒΟΗΘΑΕΙ ΟΣΟΥΣ ΜΠΟΡΟΥΣΕ. ΤΟΥ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΓΑΛΗΝΗ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΤΟΥ.

  2. Ευχομαστε στον παπα-Φίλιππο να είναι πάντα καλά και να συνεχίσει να προσφέρει έτσι σεμνα και ταπεινα πλούσιο ιερατικο έργο στην νεα ενορία του Αγίου Παντελεήμονα που ορίστηκε εφημέριος.Σαν Ασφενδιανοι τον ευχαριστουμε για το θεαρεστο έργο που πρόσφερε στην Εκκλησία της Παναγίας στην Ζια και γενικά στην Μητρόπολη μας.

  3. ΑΛΛΟΣ ΠΑΠΑΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΕΦΥΓΕ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ .ΜΟΝΟ …………ΕΧΟΥΝ ΘΕΣΕΙ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ

  4. ΠΑΤΕΡ ΦΙΛΙΠΠΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕ ΣΕ ΓΝΩΡΙΣΑ ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ ΟΜΩΣ ΟΤΙ ΠΡΟΣΦΕΡΕΣ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ.ΟΜΩΣ ΘΑ ΔΙΑΦΩΝΗΣΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΥΓΝΩΜΟΝΟΥΜΕ ΤΟ ΘΕΟ ΓΙΑ ΤΟ ΔΕΣΠΟΤΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ.ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΣΟΥ ΜΙΛΩ ΕΓΩ ΠΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΟΥΤΕ ΚΑΤΙ ΤΟΥ ΖΗΤΗΣΑ!!!!!ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΩ ΑΜΕΣΩΣ ΑΜΕΣΩΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΣ. Ο ΔΕΣΠΟΤΗΣ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΚΑΙΡΟ ΕΙΧΕ ΦΙΛΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΜΕΤΑ ΟΜΩΣ ΑΛΛΑΞΕ… ΞΕΧΩΡΙΣΕ ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΝ ΝΟΜΙΖΕ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΑΛΛΗ ΓΝΩΜΗ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ -ΟΠΩΣ ΕΙΠΑ ΝΟΜΙΖΕ-ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΤΙ ΙΣΧΥΕ ΑΜΕΣΩΣ ΓΙΝΟΤΑΝ ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΡΑΜΕΡΙΖΕ ΛΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΕΧΕΙ ΑΚΟΥΣΤΕΙ ΟΠΩΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ ΠΑΤΕΡ ΦΙΛΙΠΠΕ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΚΟΥΣΤΕΙ ΟΤΙ ΤΟΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ.ΚΑΠΟΙΟ ΛΑΚΚΟ ΕΧΕΙ Η ΦΑΒΑ ΣΙΓΟΥΡΑ!!!!ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ ΟΠΩΣ ΕΓΩ ΜΟΝΟ.ΝΑ ΤΑ ΛΕΜΕ Κ ΑΥΤΑ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΩΣΤΕ ΝΑ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΟΛΟΙ ΜΑΣ!

    • ΑΓΑΠΗΤΕ «ΝΙΚΗΤΑ» (;) ΟΣΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΟΣΕΣ ΑΝΩΝΥΜΕΣ ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΚΑΙ ΑΝ ΓΡΑΨΕΙΣ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΝΑ ΤΟΝ ΦΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΑΚΟΥΜΠΗΣΕΙΣ. ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙΣ ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΦΑΝΕΡΩΝΕΙΣ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΤΗ ΜΝΗΣΙΚΑΚΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΘΟΝΟ ΣΟΥ. ΠΡΟΣΕΞΕ ΑΔΕΡΦΕ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ Ο ΦΘΟΝΟΣ ΙΣΟΔΥΝΑΜΕΙ ΜΕ ΦΟΝΟ. ΜΕΤΑΝΟΗΣΕ ΚΑΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ «ΩΣΤΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΟΛΟΙ ΜΑΣ». ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΠΟΝΟ ΨΥΧΗΣ.

  5. Τυχαιο που φευγει κιαλλος ιερεας τα τελευταια χρονια!?? Τι γινεται τελικα με την διοικηση?

  6. Η ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΔΙΑΤΥΜΠΑΝΙΖΕ ΟΤΙ Ο ΛΑΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΥΓΝΩΜΟΝΕΙ ΤΟΝ ΘΕΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝ ΓΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ(ΦΥΣΙΚΑ ΟΣΟΙ ΗΤΑΝ ΑΚΟΜΗ ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΚΙ ΟΣΟΙ ΜΑΧΑΙΡΩΝΑΝ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΟ ΤΟΥ ΛΑΟΥ).ΑΙΣΧΟΣ.Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ

  7. ΑΡΑΓΕ ΝΑ ΕΥΓΝΩΜΟΝΟΥΝ ΤΟ ΘΕΟ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΛΥΜΕΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟΥ ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟΥ ……(ΠΟΥ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΑΝ ΜΕ ΑΛΛΟΔΑΠΕΣ ΠΟΥ ΖΗΤΑΓΑΝ ΜΙΚΡΟΤΕΡΕΣ ΑΜΟΙΒΕΣ???????

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΑΝΩΝΥΜΑ Ή ΕΠΩΝΥΜΑ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.