Αρχική Ειδήσεις Γυναίκα Η ΕΓΕ Κω ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΗ ΜΕΛΙΝΑ | Μελίνα Μερκούρη: 25 χρόνια χωρίς...

Η ΕΓΕ Κω ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΗ ΜΕΛΙΝΑ | Μελίνα Μερκούρη: 25 χρόνια χωρίς τη γυναίκα σύμβολο

1
123

Η ΕΓΕ ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΗ ΜΕΛΙΝΑ

6 ΜΑΡΤΗ 1994 – 6 ΜΑΡΤΗ 2019

ΕΙΚΟΣΙΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΗ ΜΕΛΙΝΑ

Φως, θέληση, δύναμη, πείσμα , πάθος, αδιάκοπος αγώνας, η Ελλάδα.

Η ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ ,η αιώνια Ελληνίδα , η απόλυτη και πρωτοπόρα Γυναίκα, το φωτεινό πρόσωπο της Τέχνης, η προσωπικότητα παγκόσμιας ακτινοβολίας, η μαχητική αγωνίστρια της Δημοκρατίας , του δικαίου και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ,

Η χαρισματική, η αυθεντικά μοναδική ,ανθρώπινη και ζεστή

η ΜΕΛΙΝΑ του Πολιτισμού

η ΜΕΛΙΝΑ των δημοκρατικών και κοινωνικών αγώνων

η ΜΕΛΙΝΑ των μεγάλων ιδεών και οραμάτων

η ΜΕΛΙΝΑ που « τόλμησε την ομορφιά και ομόρφυνε την τόλμη»

σύμβολο της Τέχνης , του Πολιτισμού της Ομορφιάς και της Ελευθερίας, πρέσβειρα του ελληνικού μύθου, του ελληνικού πάθους, του ελληνικού ήθους, εικοσιπέντε χρόνια πριν , κίνησε εκείνη την Κυριακή για το μεγάλο ταξίδι, χωρίς ποτέ να γίνει απλώς μια ανάμνηση, γιατί η Μελίνα διαμόρφωσε μια ιδιαίτερη σχέση με τον κόσμο που αντέχει στον χρόνο.

Η ΜΕΛΙΝΑ κομμάτι πλέον της Ιστορίας μας, καθώς σημάδεψε τον 20ο αιώνα, ζει πάντα στην καρδιά και στη σκέψη μας γι αυτό που ήταν , γι αυτό που σήμαινε για την Ελλάδα, γι αυτό που σήμαινε για τις γυναίκες.

Αδάμαστη , ασυμβίβαστη ,μαχητική, απόλυτη, σύμβολο της γυναικείας χειραφέτησης, τη θυμόμαστε καλεσμένη στο νησί μας τον Ιούλιο του 1993 να υποστηρίζει με πάθος : « Οι γυναίκες έχουμε τη φαντασία του οραματιστή και το ρεαλισμό του δημιουργού…………

Ο αγώνας δε θα σταματήσει μέχρι την πλήρη δικαίωση της γυναίκας στον ατομικό, κοινωνικό και δημόσιο βίο της. Αυτό δεν είναι πια αίτημα. Μετατράπηκε σε απαίτηση».

Αυτούς τους δύσκολους καιρούς , καθώς η ψυχή μας ζητάει « σηματωρό και κήρυκα» ας αντλήσουμε από το φως της, από αυτό που εκείνη κατάφερε Γιατί η ιστορία της Μελίνας σημαίνει να αγαπάς τον τόπο σου και να του αφιερώνεσαι.

Ε Γ Ε – ΚΩ

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Μελίνα Μερκούρη: 25 χρόνια χωρίς τη γυναίκα σύμβολο – «Γεννήθηκα Ελληνίδα και θα πεθάνω Ελληνίδα»

Μελίνα Μερκούρη: 25 χρόνια χωρίς τη γυναίκα σύμβολο - "Γεννήθηκα Ελληνίδα και θα πεθάνω Ελληνίδα"

Εικοσιπέντε χρόνια μετά το θάνατό της, δεν την ξέχασε κανείς. Αυτός ήταν άλλωστε και ο μεγαλύτερος ο φόβος της… Γιατί η Μελίνα Μερκούρη κατάφερε με τη ζωή, το έργο και την κληρονομιά που μας άφησε να παραμένει πάντα σύγχρονη και διαχρονική.

Τη Μελίνα Μερκούρη, την Ευρωπαία που γεννήθηκε και πέθανε Ελληνίδα, που έλαμψε στο θέατρο και τον κινηματογράφο, που η χούντα της αφαίρεσε την ελληνική ιθαγένεια για τον αντιδικτατορικό της αγώνα, τη γυναίκα που οραματίστηκε την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα, άντεξε 16 ανασχηματισμούς ως υπουργός Πολιτισμού των κυβερνήσεων Ανδρέα Παπανδρέου και ίδρυσε τα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα, τη Μελίνα, όπως έγινε γνωστή εντός και εκτός συνόρων και για χάρη της το Μπρόντγουεϊ κράτησε κλειστά τα θέατρά του, τιμά το υπουργείο Πολιτισμού με σειρά εκδηλώσεων, με αφορμή τα 25 χρόνια από τον θάνατό της, που συμπληρώνονται σήμερα 6 Μαρτίου.

Μελίνα, η Ελληνίδα που συγκίνησε τον κόσμο

Η Μελίνα Μερκούρη, η Ελληνίδα που συγκίνησε τον κόσμο υπήρξε μία από τις κορυφαίες φυσιογνωμίες του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου και ηγετική μορφή του αντιδικτατορικού αγώνα.

Ήταν η γυναίκα που έκανε γνωστή στα πέρατα του κόσμου την Ελλάδα όσο καμία άλλη. Η Μελίνα του «Ποτέ την Κυριακή» που αναστάτωσε τις Κάννες με το συρτάκι, η Μελίνα του αντιδικτατορικού αγώνα που ενόχλησε τους συνταγματάρχες σε βαθμό που της αφαίρεσαν την ιθαγένεια, η Μελίνα των Γλυπτών του Παρθενώνα που διεκδίκησε την επιστροφή τους μέχρι το θάνατο της, η Αμαλία — Μαρία (όπως τη βάφτισαν) Μερκούρη, η υπουργός Πολιτισμού των κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου.

Η Μελίνα Μερκούρη με τον Ιβ Μοντάν στην απονομή των πρώτων Βραβείων Ευρωπαϊκού Σινεμά το 1989 στο Παρίσι
Η Μελίνα Μερκούρη με τον Ιβ Μοντάν στην απονομή των πρώτων Βραβείων Ευρωπαϊκού Σινεμά το 1989 στο Παρίσι AP

Σπάνια ένας άνθρωπος, μόνο με το μικρό του όνομα, μένει στη συνείδηση του κόσμου και η Μελίνα Μερκούρη το είχε καταφέρει. Ήταν η Μελίνα της «Στέλλας», η Ίλια στα «Παιδιά του Πειραιά», η «Μήδεια», η «Φαίδρα», η παρηκμασμένη σταρ Αλεξάνδρα ντελ Λάγκο στο θεατρικό «Γλυκό πουλί της νιότης».

Πίστευε ακράδαντα ότι «ο πολιτισμός είναι η βαριά βιομηχανία μας». Ότι είναι ένα σοβαρό εξαγώγιμο προϊόν και ότι έχει μεγάλη σημασία και αξία η ανάδειξή του. «Η Ελλάδα πρέπει να πρωταγωνιστεί για τον Πολιτισμό. Η Ελλάδα αυτό είναι. Η κληρονομιά της, η περιουσία της. Και αν το χάσουμε αυτό δεν είμαστε κανείς» είχε πει η ίδια σε μια συνέντευξη της στην ΕΡΤ.

Ο αγώνας για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα

Οραματιζόταν μέχρι τον θάνατό της την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα από το Βρετανικό Μουσείο. Η ίδια ξεκίνησε την εκστρατεία θίγοντας το θέμα επίσημα στη Διεθνή Διάσκεψη Υπουργών Πολιτισμού της UNESCO τον Ιούλιο του 1982 στο Μεξικό. «Πρέπει να καταλάβετε τι σημαίνουν τα Γλυπτά του Παρθενώνα για μας», δήλωνε. «Είναι το καμάρι μας. Είναι οι θυσίες μας. Είναι το υπέρτατο σύμβολο ευγένειας. Είναι φόρος τιμής στη δημοκρατική φιλοσοφία. Είναι η φιλοδοξία και το όνομά μας. Είναι η ουσία της ελληνικότητάς μας». Και τόνιζε «Αν με ρωτήσετε εάν θα ζω όταν τα Γλυπτά του Παρθενώνα επιστρέψουν στην Ελλάδα, σας λέω πως ναι, θα ζω. Αλλά κι αν ακόμη δεν ζω πια, θα ξαναγεννηθώ».

Προκειμένου να υποβοηθηθεί το αίτημα της επιστροφής των Γλυπτών, το 1989 προκήρυξε διαγωνισμό για την κατασκευή ενός νέου Μουσείου της Ακρόπολης, δίνοντας παράλληλα έμφαση στις εργασίες αναστήλωσης της Ακρόπολης αλλά και στη διάσωση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Μελίνα Μερκούρη: 25 χρόνια χωρίς τη γυναίκα σύμβολο -

Το 1983 έθεσε το ερώτημα «Πώς είναι δυνατόν μια κοινότητα που στερείται την πολιτιστική της διάσταση να μπορεί να αναπτυχθεί;» ενώπιον των υπουργών Πολιτισμού της τότε ΕΟΚ, σημειώνοντας πως ο πολιτισμός «είναι η ψυχή της κοινωνίας» και πως η ευρωπαϊκή ταυτότητα «βρίσκεται ακριβώς στο σεβασμό της ιδιαιτερότητας και στο να δημιουργήσουμε ένα παράδειγμα ζωντανό μέσα από ένα διάλογο των πολιτισμών της Ευρώπης. Η φωνή μας είναι καιρός να ακουστεί με την ίδια δύναμη όπως αυτή των τεχνοκρατών. Ο πολιτισμός, η τέχνη και η δημιουργία, δεν είναι λιγότερο σημαντικά από το εμπόριο, την οικονομία, την τεχνολογία». Έτσι ξεκίνησε ο θεσμός της «Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης», που υλοποιήθηκε το 1985 με πρώτη Πολιτιστική Πρωτεύουσα την Αθήνα.

«Στέλλα», «Φαίδρα», «Ilya darling»

Γεννημένη τον Οκτώβριο του 1920 η Μελίνα Μερκούρη ήταν η αγαπημένη εγγονή του δημάρχου Αθηναίων Σπύρου Μερκούρη και κόρη του βουλευτή της ΕΔΑ και υπουργού Σταμάτη Μερκούρη.

Σπούδασε θέατρο στη Δραματική Σχολή του Εθνικού (1943-46) και έκανε το ντεμπούτο της στη σκηνή το 1945 με το ρόλο της Λαβίνια στο έργο του Ευγένιου Ο’ Νηλ «Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα» (θίασος Κατερίνας, θέατρο «Κεντρικόν»)..

Η πρώτη της όμως μεγάλη επιτυχία έρχεται με το «Λεωφορείον ο πόθος» του Τένεσι Ουίλιαμς, παράσταση του «θεάτρου τέχνης», όπου ερμηνεύει τον ρόλο της Μπλάνς Ντιμπουά (1949). Συνεχίζει τη συνεργασία της με τον Κάρολο Κουν και το «Θέατρο Τέχνης» και εμφανίζεται σε έργα των Άλντους Χάξλεϊ, Άρθουρ Μίλερ, Φίλιπ Τζόρνταν και Αντρέ Ρουσέν. Ακολουθεί μια περίοδος που ζει στο Παρίσι, όπου εμφανίζεται σε μπουλβάρ των Ζακ Ντεβάλ και Μαρσέλ Ασάρ. Εκεί γνωρίζει τον Ζαν Κοκτώ, τον Ζαν Πωλ Σαρτρ, την Κολέτ και τη Φρανσουάζ Σαγκάν.

Το 1953 παίρνει το έπαθλο «Μαρίκα Κοτοπούλη». Δύο χρόνια αργότερα, με την επιστροφή της στην πατρίδα, της γίνεται η πρόταση να πρωταγωνιστήσει στη «Στέλλα» του Μιχάλη Κακογιάννη.

Η Μελίνα Μερκούρη με τον Άντονι Πέρκινς
Η Μελίνα Μερκούρη με τον Άντονι Πέρκινς AP

Η εμφάνισή της στο φεστιβάλ Καννών το 1956 θα είναι μοιραία, αφού εκεί θα γνωρίσει τον Αμερικανό σκηνοθέτη Ζυλ Ντασσέν, κατοπινό σύντροφό της διά βίου, ο οποίος και τη σκηνοθέτησε στις ταινίες «Ποτέ την Κυριακή» (1960), «Φαίδρα» (1962), «Τοπκαπί» (1964) και «A Dream of Passion» (1978).

Με τον ρόλο της Ίλια στο «Ποτέ την Κυριακή» αλλά και τη θεατρική μεταφορά του έργου στη Νέα Υόρκη – Ilya darling, η Μελίνα Μερκούρη αποκτά πλέον διεθνή φήμη. Για τη συμμετοχή της στην ταινία θα πάρει στις Κάννες το βραβείο γυναικείας ερμηνείας (μαζί με την Ζαν Μορό για το Moderato Cantabile).

Η Μελίνα Μερκούρη πάλεψε για την ανατροπή της χούντας από το εξωτερικό όπου βρισκόταν. Για την αντιδικτατορική της δράση, η χούντα θα της αφαιρέσει την ελληνική ιθαγένεια στις 12 Ιουλίου του 1967. Εκείνη θα απαντήσει με το ιστορικό πλέον: «Γεννήθηκα Ελληνίδα και θα πεθάνω Ελληνίδα».

Με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας γύρισε στην Ελλάδα και πολιτεύτηκε. Εκλέχθηκε με το ΠΑΣΟΚ το 1981 και ανέλαβε καθήκοντα υπουργού Πολιτισμού, αξίωμα που διατήρησε ως το τέλος της πρώτης οκταετίας των κυβερνήσεων Παπανδρέου.

Στην είδηση του θανάτου της, στις 6 Μαρτίου του 1994, ο διεθνής Τύπος προέβη σε αναλυτικά αφιερώματα για τη ζωή της, ενώ στο Μπρόντγουεϊ τα θέατρα παρέμειναν κλειστά την ώρα που πάνω από ένα εκατομμύριο συγκινημένοι πολίτες την συνόδευαν στην τελευταία της κατοικία, στο Α΄ Νεκροταφείο. Κηδεύτηκε με τιμές αρχηγού κράτους.

25 χρόνια μετά, Μελίνα σε θυμόμαστε – Εκδηλώσεις μνήμης από το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού

Τη μνήμη της Μελίνας Μερκούρη «από τις πλέον εμβληματικές προσωπικότητες που ταυτίστηκαν με τον ελληνικό πολιτισμό, γνωστή με το μικρό της όνομα εντός και εκτός των συνόρων της χώρας, που διέγραψε μια λαμπερή πορεία από τις οθόνες του σινεμά στην πολιτική σκηνή, φέρνοντας την προσωπική της ακτινοβολία, τη διάθεση ανατροπής και τον ξεχωριστό αυθορμητισμό που τη διέκρινε στην πολιτική του πολιτισμού» τιμά με σειρά εκδηλώσεων το υπουργείο Πολιτισμού.

Οι εκδηλώσεις με τίτλο «25 χρόνια μετά, Μελίνα σε θυμόμαστε» ξεκινούν σήμερα Τετάρτη 6 Μαρτίου με την προβολή της ταινίας «Στέλλα» και συζήτηση με τους «κοντινούς της ανθρώπους», τους συνεργάτες της Μανουέλα Παυλίδου, Χριστόφορο Αργυρόπουλο, Μάνο Ζαχαρία και Στέλλα Χρυσουλάκη. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί από 18:00-21:00 στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας (Ιερά Οδός 48 & Μεγ. Αλεξάνδρου 134-136).

Στο προσεχές διάστημα το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού θα πραγματοποιήσει δύο ακόμη εκδηλώσεις μνήμης για το έργο που άφησε πίσω της η Μελίνα Μερκούρη: τα ΔΗΠΕΘΕ και το Πρόγραμμα Μελίνα.

Η Μελίνα Μερκούρη
Η Μελίνα Μερκούρη EUROKINISSI

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. …Η Μελίνα, που, όταν επί Κατοχής ο λαός πέθαινε από την πείνα, αυτήν διασκέδαζε, «κερατώνοντας» τον γηραιό και βεβαίως βενιζελικό μεγιστάνα σύζυγό της …Η Μελίνα, που, όταν ο λαός πεινούσε και πήγαινε τοίχο-τοίχο, για να μην τον σκοτώσουν, αυτή έκανε μεθυσμένη βόλτες με τα γερμανικά καμπριολέ …Η Μελίνα, η οποία ήταν ανιψιά και προστατευόμενη του ιδρυτή του χιτλερικού εθνοσοσιαλιστικού κόμματος της Ελλάδας …Ανιψιά του τοποθετημένου από τους Ναζί διοικητή της Εθνικής Τράπεζας …Ανιψιά του δωσίλογου θείου, τον οποίο όταν πέθανε τον έθαψε μέσα σε θρήνο με λιγοστούς συγγενείς και πάμπολλους Ναζί αξιωματικούς.http://forza-traianou.blogspot.com/2013/11/xeftilismos-melinas-merkouri.html

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΑΝΩΝΥΜΑ Ή ΕΠΩΝΥΜΑ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.